فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 37 )
پس پروردگارش آن دختر را به نيكى از أو بپذيرفت . وبه وجهي پسنديده پرورشش داد وزكريا را به سرپرستى أو گماشت . وهر وقت كه زكريا به محراب نزد أو مىرفت ، پيش أو خوردنى مىيافت . مى گفت : اى مريم ، اينها براي تو از كجا مىرسد ؟ مريم مىگفت : از جانب خدا زيرا أو هر كس را كه بخواهد بىحساب روزى مىدهد . ( 37 )