وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ ( 58 )
چه بسا مردم قريهاى را هلاك ساختيم كه از زندگى خويش دچار سرمستى شده بودند واين خانههاى آنهاست كه بعد از آنها ، جز اندك زماني كس در آنها سكنى نگرفت وما وارث آنان بوديم . ( 58 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 392 ( القصص 58 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۳۹۲ ( القصص ۵۸ )