فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 25 )
يكى از آن دو زن كه به آزرم راه مىرفت نزد أو آمد وگفت : پدرم تو را مىخواند تا مزد آبدادنت را بدهد . چون نزد أو آمد وسرگذشت خويش بگفت ، گفت : مترس ، كه تو از مردم ستمكاره نجات يافتهاى . ( 25 )