يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ كُلَّمَا أَضَاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 20 )
نزديك باشد كه برق ديدگانشان را نابينا سازد ، هر گاه كه بردَمد چند گامى برمىدارند ، وچون خاموش شود ، از رفتن بازايستند . اگر خدا مىخواست ، گوشهاشان را كر وچشمانشان را كور مىساخت ، كه أو بر هر كارى تواناست . ( 20 )