وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَى سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آَثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ( 283 )
هر گاه در سفر بوديد وكاتبى نيافتيد ، بايد چيزى به گرو گرفته شود ، واگر كسى از شما ديگرى را امين دانست ، آن كس كه امين دانسته شده امانت را بازدهد وبايد از اللَّه ، پروردگارش ، بترسد . وشهادت را كتمان مكنيد . هر كس كه شهادت را كتمان كند ، به دل گناهكار است وخدا از كارى كه مىكنيد آگاه است . ( 283 )