وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآَنُ مَاءً حَتَّى إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ ( 39 )
اعمال كافران چون سرابى است در بيابانى . تشنه ، آبش پندارد وچون بدان نزديك شود هيچ نيابد وخدا را نزد خود يابد كه جزاى أو را به تمام بدهد . وخدا زود به حسابها مىرسد . ( 39 )