وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 22 )
توانگران وآنان كه گشايشى در كار آنهاست ، نبايد سوگند بخورند كه به خويشاوندان ومسكينان ومهاجران در راه خدا چيزى ندهند . بايد ببخشند وببخشايند . آيا نمىخواهيد كه خدا شما را بيامرزد ؟ وخداست آمرزندهء مهربان . ( 22 )