أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ لَهُ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاءُ فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآَيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ( 266 )
آيا از ميان شما كسى هست كه دوست داشته باشد كه أو را بوستانى از خرما وانگور بوده باشد ، وجويها در پاى درختانش جارى باشد ، وهر گونه ميوهاى دهد ، وخود پير شده وفرزندانى ناتوان داشته باشد ، به ناگاه گرد بادي آتشناك در آن بوستان افتد وبسوزد ؟ خدا آيات خود را براي شما اينچنين بيان مىكند ، باشد كه بينديشيد . ( 266 )