وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآَتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 265 )
ومثَل كساني كه أموال خويش را براي طلب رضاى خدا از روى يقين واعتقاد انفاق مىكنند ، مثَل بوستانى است بر تپهاى ، كه بارانى تند ، بر آن بارد ودو چندان ميوه دهد ، واگر نه بارانى تند كه نرم بارانى بر آن بارد . خدا به كارهاى شما بيناست . ( 265 )