أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ( 243 )
آيا آن هزاران تن را نديدهاى كه از بيم مرگ ، از خانههاى خويش بيرون رفتند ؟ سپس خدا به آنها گفت : بميريد . آن گاه همه را زنده ساخت . خدا به مردم نعمت مىدهد ولى بيشتر مردم شكر نعمت به جاى نمىآورند . ( 243 )