وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنْفُسَكُمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 22 )
چون كار به پايان آيد ، شيطان گويد : خدا به شما وعده داد ووعدهء أو درست بود ومن نيز به شما وعده دادم ولى وعدهء خود خلاف كردم . وبرايتان هيچ دليل وبرهاني نياوردم جز آنكه دعوتتان كردم شما نيز دعوت من أجابت كرديد پس مرا ملامت مكنيد ، خود را ملامت كنيد . نه من فريادرس شمايم ، نه شما فريادرس من . از اينكه مرا پيش از اين شريك خدا كرده بوديد بيزارم . زيرا براي ستمكاران عذابي است دردآور . ( 22 )