قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ( 88 )
گفت : اى قوم من ، چه مىگوييد اگر با من از جانب پروردگارم حجتي باشد وأو مرا رزقي نيكو عطا كرده باشد ؟ اگر شما را نهى مىكنم براي آن نيست كه خود سودى ببرم . تا آنجا كه بتوانم قصدي جز به صلاحآوردنتان ندارم . توفيق من تنها با خداست . به أو توكل كردهام وبه درگاه أو روى مىآورم . ( 88 )