وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ ( 31 )
به شما نمىگويم كه خزاين خدا در نزد من است . وعلم غيب هم نمىدانم . ونمىگويم كه فرشته هستم . ونمىگويم كه خدا به آنان كه شما به حقارت در آنها مىنگريد خير خود را عطا نكند . خدا به آنچه در دلهاى آنهاست آگاهتر است . اگر چنين كنم ، از ستمكاران خواهم بود . ( 31 )