لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 117 )
خدا ، توبهء پيامبر ومهاجرين وأنصار را كه در آن ساعت عسرت همراه أو بودند ، از آن پس كه نزديك بود كه گروهى را دل از جنگ بگردد ، پذيرفت . توبه‌شان بپذيرفت ، زيرا به ايشان رئوف ومهربان است . ( 117 )