يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَهُمْ وَإِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 74 )
به خدا سوگند مىخورند كه نگفتهاند ، ولى كلمهء كفر را بر زبان راندهاند . وپس از آنكه اسلام آورده بودند كافر شدهاند . وقصد كارى كردند ، اما بدان نايل نشدند . عيبجوييشان از آن روست كه خدا وپيامبرش از غنايم بىنيازشان كردند . پس اگر توبه كنند خيرشان در آن است ، واگر رويگردان شوند خدا به عذاب دردناكى در دنيا وآخرت معذبشان خواهد كرد وآنها را در روى زمين نه دوستدارى خواهد بود ونه مددكارى . ( 74 )