إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ( 37 )
به تأخيرافكندن ماههاى حرام ، افزونى در كفر است وموجب گمراهى كافران . آنان يك سال آن ماه را حلال مىشمردند ويك سال حرام ، تا با آن شمار كه خدا حرام كرده است توافق يابند . پس آنچه را كه خدا حرام كرده حلال مىشمارند . كردار ناپسندشان در نظرشان آراسته گرديده وخدا كافران را هدايت نمىكند . ( 37 )