فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَذَا الْأَدْنَى وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثَاقُ الْكِتَابِ أَنْ لَا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ وَالدَّارُ الْآَخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ( 169 )
بعد از اينان گروهى به جايشان نشستند ووارث آن كتاب شدند كه به متاع دنيوي دل بستند وگفتند كه به زودى آمرزيده مىشويم . واگر همانند آن باز هم متاعي بيابند برگيرند . آيا از ايشان پيمان نگرفتهاند كه دربارهء خدا جز به راستى سخن نگويند ، حال آنكه آنچه در آن كتاب آمده بود خوانده بودند ؟ سراى آخرت براي كساني كه مىپرهيزند بهتر است . آيا تعقل نمىكنيد ؟ ( 169 )