قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْهَا وَمَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَعُودَ فِيهَا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ ( 89 )
پس از آنكه خدا ما را از كيش شما رهانيده است اگر بدان بازگرديم ، بر خدا دروغ بسته باشيم ، وما ديگر بار بدان كيش بازنمىگرديم ، مگر آنكه خدا آن پروردگار ما خواسته باشد . زيرا علم پروردگار ما بر همه چيز احاطه دارد . ما بر خدا توكل مىكنيم . اى پروردگار ما ، ميان ما وقوم ما به حق ، راهى بگشا كه تو بهترين راهگشايان هستى . ( 89 )