335
و فرمود ( ع ) : گفتهها نوشته شده و رازها آشكار گشته و هر كس در گرو كارى است كه كرده . مردم ، ناقصاناند و معيوبان ، مگر آنكه خدايش در امان دارد . آنكه مىپرسد ، قصد آزار دارد و آنكه پاسخ مىدهد به تكلَّف دهد . كسى را كه انديشه برتر است ، خشنودى يا خشم ديگرانش از انديشه اش منصرف دارد . آنكه از همه پايدارتر و سختتر مىنمايد ، بسا از نيمنگاهى آزرده گردد يا به يك سخن دگرگون شود .
336
و فرمود ( ع ) : اى مردم ، از خداى بترسيد ، چه بسا ، آرزومندى كه به آرزويش نرسد و چه بسا كسى كه بنايى برآورد و در آن زيستن نتواند و چه بسا ، گرد آورنده اى كه بگذارد و بگذرد . شايد آن را به ناروا گرد آورده است يا حق كسى است كه آن را به او نداده ، يا از حرام به دستش آورده و گناهش به گردن اوست و بارش بر دوش او . به پيشگاه پروردگارش حاضر مىشود ، با تأسف و دريغ « زيانكار در دنيا و آخرت و اين زيانكارى آشكار است » ( 1 ) .
337
و فرمود ( ع ) : گونه اى پاكدامنى است ، به گناه دست نايافتن .
338
و فرمود ( ع ) : آبروى تو آبى است بسته . درخواست از ديگران آن را قطره قطره مىريزد ، پس بنگر كه آبرويت را نزد كه مىريزد .
هامش
( 1 ) . سورهء 22 ، آيهء 11 .