182
و فرمود ( ع ) : آدمى در اين دنيا همانند هدفى است كه تيرهاى مرگ به سوى آن روان است ، يا چون متاعى است كه رنجها و محنتها براى ربودنش ، پيشدستى كنند هر جرعهء آبش ، گلوگير شود و هر لقمه اش در حلق بماند . هيچ بنده اى نعمتى را فراچنگ نياورد ، مگر آنكه ، نعمت ديگرى را از دست بدهد و به استقبال هيچ روزى از روزهاى عمرش نرود ، مگر آنكه ، يك روز از عمرش را سپرى سازد . پس ما ياران مرگ هستيم و جانهاى ما هدف تباه شدنها . چگونه به جاويد زيستن اميد بنديم و ، حال آنكه ، اين شب و روز بنايى برنياورند ، مگر آنكه ، بشتاب ويرانش كنند و هر جمع را پريشان سازند .
183
و فرمود ( ع ) : اى فرزند آدم هر چه بيش از روزى هر روزه ات كسب كنى ، تو خزانه دار آن براى ديگرى هستى .
184
و فرمود ( ع ) : دلها را ميل و هوايى است و روىآوردنى و پشتكردنى . هر زمان كه خود روى آوردند ، به كارشان گيريد . زيرا اگر دلها را به اكراه به كارى وادارند ، كور شوند .
185
و فرمود ( ع ) : هنگامى كه خشمگين مىشوم ، چه هنگام خشم خود را فرو نشانم آيا زمانى كه از انتقام عاجز آمدهام كه مىگويند صبر كن . يا آن گاه كه بر انتقام توانايم كه مىگويند ، اگر عفو كنى ، بهتر .