و فرمود ( ع ) : هر كه را چهار چيز بدهند ، از چهار چيز محروم نماند . كسى را كه توفيق دعا دهند از اجابت محروم نماند و كسى را كه توفيق توبه دهند از پذيرفته شدن توبه محروم نماند و كسى را كه توفيق استغفار دهند از آمرزش محروم نماند و كسى را كه توفيق سپاسگزارى دهند از زيادت نعمت محروم نماند . گواه اين دو در كتاب خداى عزّ و جلّ است : در باب دعا گويد : « مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم » ( 1 ) و در باب استغفار گويد : « هر كه كار ناپسندى كند يا به خود ستم روا دارد ، آن گاه از خدا آمرزش خواهد ، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد يافت . » ( 2 ) و در باب شكر گويد : « اگر مرا سپاس گوييد بر نعمت شما مىافزايم » ( 3 ) و در باب توبه گويد : « جز اين نيست كه توبه از آن كسانى است كه به نادانى مرتكب كارى زشت مىشوند و زود توبه مىكنند خدا توبهء اينان را مىپذيرد و خدا دانا و حكيم است . » ( 4 )