112
و فرمود ( ع ) : بسا كسا كه با احسان و نعمت خداوندى كم كم به عذاب او نزديك شود . با پوشيده داشتن گناهش فريب مىخورد و از اين كه ، مردم او را به نيكى ياد مىكنند ، فريفته گردد . خداوند ، هيچكس را به چيزى چون مهلت دادن به او ، نيازموده است .
113
و فرمود ( ع ) : به سبب من دو كس به هلاكت رسيدند : يكى ، آنكه در دوستى من غلو مىكند و ديگر ، كسى كه در دشمنى من پاى مىفشرد .
114
و فرمود ( ع ) : از دست دادن فرصت غصّه است .
115
و فرمود ( ع ) : دنيا همانند مار است . چون بر آن دست كشند ، نرم آيد ، ولى در درون آن زهر كشنده است . مردم فريب خورده و نادان بدان ميل كنند و خردمند عاقل از آن دورى جويد .
116
در بارهء قريش از او پرسيدند ، فرمود : امّا بنى مخزوم ، ريحان خوشبوى قريشاند گفتگو با مردانش و زناشويى با زنانش دوست داشتنى است . بنى عبد شمس ، به رأى ، از ديگران دورانديشترند . و در حمايت آنچه پشت سر خود دارند [ يعنى مال و خاندان ] استوارترند . اما ما به آنچه در دست داريم ، بخشنده تريم و به هنگام مرگ ، به جان دادن ، سخاوتمندتريم . بنى عبد شمس به شمار بيشاند و مكارتر و بدكردارترند ، ولى ما فصيحتريم و مردم را نيكخواهتريم و خوشرويتريم .