تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 1017

مساهمون:

ص١٠١٧

427

و فرمود ( ع ) : نشود كه خدا در شكر را به روى بنده اى بگشايد ، در حالى كه ، در افزون شدن نعمت را به رويش بسته باشد . و نشود كه در توبه را بگشايد ، در حالى كه ، در آمرزش را بسته باشد .

428

و فرمود ( ع ) : شايسته ترين مردم به كرم ، كسى است كه به گوهر كريمتر باشد .

429

از آن حضرت پرسيدند كه كدام يك از اين دو برترند : عدالت يا بخشندگى فرمود : عدالت ، هر چيز را به جاى خود مىنهد و بخشندگى آن را از جاى خود بيرون مىنهد . عدل ، نگاهدارندهء همگان است و بخشندگى ، تنها كسى را در بر مىگيرد كه بخشش نصيب او شده . پس ، عدالت از بخشندگى شريفتر و برتر است .

430

و فرمود ( ع ) : مردم دشمن چيزهايى هستند كه نمىدانند .

431

و فرمود ( ع ) : همهء زهد ، ميان دو كلمه از قرآن قرار گرفته است . خداى تعالى مىفرمايد : « تا بر آنچه از دستتان مىرود اندوهگين نباشيد و بدانچه به دستتان مىآيد شادمانى نكنيد » ( 1 ) . كسى كه بر گذشته تأسف نخورد و بر آينده شادمان نباشد زهد را از دو سوى آن گرفته است .

هامش
( 1 ) . سورهء 57 ، آيهء 23 .
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 1017 | خطب الإمام علي ( ع ) / عبد المحمد آيتى