بار خدايا ، خاموشى مىگزينم ، كه از ستايشگريت ناتوانم و زبان بر مىبندم ، كه از تمجيد و تكريمت عاجزم . اى خداى من ، نهايت كوشش من اعتراف به درماندگى من است ، نه آنكه نخواهم ، كه نمىتوانم .
بار خدايا ، اين منم كه آهنگ درگاه تو كردهام و خواهم كه احسان و فضل نيكوى خويش از من دريغ ندارى . پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و زمزمهء مناجات مرا بشنو و دعاى مرا اجابت كن و امروز مرا با نوميدى من به پايان مرسان و در برابر خواستههايم دست رد به سينهء من مزن . اگر از نزد تو باز مىگردم يا به سوى تو مىآيم ، در هر حال گراميم دار ، كه تو در گزاردن كارهايت به تنگنا نمىافتى و از اداى آنچه از تو خواهند ناتوان نيستى . تو بر هر كار قادرى . و لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظيم .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 297
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٢٩٧