اينجا بود كه اين آيهء شريف نازل گرديد :
وَإِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ
« 1 » ؛ « اگر مجازات كرديد ، به همان اندازه كه بر شما ضربه وارد شده است مجازات كنيد واگر صبر كنيد براي صبر كنندگان بهتر است . »
بخش دوم اين نقل « لَئِنْ ظَفَرتُ لأمثلنّ . . . » ونزول آيهء
وَإِنْ عاقَبْتُمْ . . .
از جهاتى مورد سؤال وقابل بحث است ؛ زيرا :
اولًا : لازم مىآيد كه گفتار آن بزرگوار ، با عملش منافاة داشته باشد ، بدين جهت كه در همان حال كه پيامبر در كنار پيكر عمويش قرار گرفته بود ومىفرمود « لئن ظفرت . . . » تعداد بيست وهشت نفر از أجساد مشركين را مىديد كه به روى خاك افتادهاند واگر بنا بود از قريش كسى را مثله كند ، دستور مىداد همان أجساد را مثله مىكردند .
ثانياً : نزول آيهء شريفه در جنگ أحد ودربارهء شخص پيامبرخدا از نظر محقّقان پذيرفته نيست ؛ مثلًا مرحوم قمى از قدماي مفسران مىگويد : اين آيهء شريفهء
وَإِنْ عاقَبْتُمْ . . .
، از آيات سورهء نحل است واين سوره مكّى است واگر آية به جنگ أحد وبه موضوع مثله مربوط مىشد ، بايد در سورهء آل عمران ، كه بيشتر آيات مربوط به جنگ أحد در اين سوره آمده است ، قرار مىگرفت ؛ « فَهذِهِ الآية في سُورة النّحْل وَكانَ يَجِبُ
هامش
( 1 ) . نحل : 126