سابق بايمان على عليه السّلام است .
22 -
« وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى »
« 1 » ( قسم به ستاره وقتى كه سقوط مىكند صاحب شما پيغمبر ( ص ) گمراه نشد و خطا نكرد ) در مورد وصايت و خلافت على عليه السّلام نازل شد .
23 -
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً »
« 2 » ( همانا خدا اراده نموده كه هر پليدى را از شما اهل بيت بر طرف سازد و پاك گرداند شما را پاككردنى ) باتفاق آيه مزبور در شأن على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام نازل شده .
24 -
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
« 3 » ( بگو من مزدى از شما نميخواهم مگر دوستى ذوى القربى ) ذوى القربى على و فاطمه و اولاد طاهرين اويند .
25 -
« وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ »
« 4 » ( و حق ذى القربى را بده ) ذى القربى اهل بيت پيغمبرند .
26 -
« ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي - الْقُرْبى »
« 5 » ( آنچه بازگردانيد خدا بر پيغمبر خود از املاك و مالهاى اهل شهرستانها كه بجنگ گرفته نشود پس خاص خدا و پيغمبر او و خويشاوندان اوست ) ذوى القربى اهل بيت پيغمبرند .
27 -
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »
« 6 » ( بترسان خويشان نزديكتر خود را وقتى آيه مزبور نازل شد حضرت رسول ( ص ) بنى عبد المطلب را در سراى ابو طالب دعوت فرمود و پس از آنكه آنان را اطعام نمود فرمود من شما را به دو كلمه دعوت ميكنم اول اينكه گواهى دهيد خدا يكيست و ديگر آنكه من رسول
هامش
( 1 ) سورة النجم آيه 1 و 2
( 2 ) سورة الاحزاب آيه 33
( 3 ) سورة الشور 1 آيه 22
( 4 ) سورة الاسراء آيه 28
( 5 ) سورة الحشر آيه 7
( 6 ) سورة الشعراء آيه 214