صاحب كتاب تاريخ نجد ، عبدالله فيلبى مىنويسد :
« قرار بر اين شد كه عثمانبن مَعمر از ميهمانش ( محمد بن عبدالوهّاب ) خلاصى جويد ، لذا از وى خواست هر مكانى را كه خود دوست دارد انتخاب كرده ، به همان جا رود . نتيجهاش اين شد كه وى درعيه را براى رحل اقامت مناسب ديد . عثمانبن معمر شخصى به نام فريد را به همراه محمد بن عبدالوهّاب روانه ساخت و او را موظف كرد تا در بين راه وى را از پاى درآورد . ليكن فريد ، سُستى به خرج داد و ابن عبدالوهاب را ترور نكرد ، بلكه بدون اينكه هيچ آزارى به او برساند ، به عُيينه بازگشت . »
علاوه بر آن ، صاحب كشفالارتياب ، به نقل از سيد محمود شكرى مىنويسد : ابن عبدالوهاب در سال 1160 ق . به سوى درعيه حركت كرد و درعيه همان بلادى است كه مسيلمهء كذّاب در آن مىزيست .
هم پيمانى با ابن سعود
محمد بن عبدالوهّاب در سال 1160 ق . وارد درعيه شد . امير آن شهر ، محمد بن سعود بود . او دعوت خود را با حاكم درعيه در ميان نهاد و هر دو پيمان بستند كه رشتهء دعوت از آنِ محمدبن عبدالوهاب و زمام حكومت در دست محمدبن سعود باشد ؛ از اين رو ، همان پيشنهاديكه