[ سند دوم ]
در ينبع كه هر سال به اسم كرايه اعاده و مخرج و غير ، به هر نفرى هفت ليره و نيم مىگرفتند و معلوم نبود كه اين مبلغ به كجا مىرود .
به جناب شريف اظهار داشتم :
با وجود اين همه حسن توجهات جنابعالى كه در حق حجاج ايرانى داريد ، علت و سبب چيست كه از حجاج ايرانى هفت ليره و نيم مىگيرند و از ساير حجّاج ، كمتر ؟ !
خواهش دارم رسيدگى فرموده ، قرارى بدهند كه زياده نگيريد و حجّاج آسوده بشود .
جواب داد : چشم ، رسيدگى نموده ، به شما اطلاع مىدهم .
بعد از تحقق ، خبر فرستاد كه زياده از پنج ليره حق مطالبه ندارند ؛ حالا هرطور مىگوئيد ، از آن قرار امر صادر شود .
جواب داد كه مقصود بهجز رعاى [ ت ] احوال حجاج و آسودگى آنها چيز ديگر نيست ؛ همين طور امر صادر فرمايند ؛ لهذا امر صادر نموده ، همراه خود آورد و يك نفر آدم مخصوص خواهد فرستاد كه اطلاع داده و نگذارد زياده از پنج ليره بگيرند .
از بابت امضاى تذكره نيز كه هر سال مأمورين سلف ، سه مجيديه و ربع مىگرفتند ؛ قرار داده كه زياده از دو مجيديه گرفته نشود كه حجاج آسوده و راضى بوده ، دعاگوى وجود مبارك بندگان حضرت سفارتپناهى بشوند .
امر و مقرّر فرمائيد حجّاجى كه به اسلامبول ميايد و از راه ينبع به مدينه منوّره مشرّف خواهند شد ، اطلاع بدهند كه امسال از حُسن توجه سفارت سنيّه كبرى ، اينقدر خدمت در حق حجاج گرديد و بدانند كه تفاوت عمل امسال با سنوات سابقه چهقدر بوده است . بايد كمال تشكر را از حسن توجه بندگان حضرت عالى نموده و با صميم قلب ، دعاگوى وجود مبارك عالى بشوند .
محض به جهت مزيد اطلاع بندگان عالى جسارت به عرض شد .
20 شهر شوال 1318 .
GHI 1319 - 13 - 11 - 120