تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حج گزارى ايرانيان به روايت اسناد عثمانى و قاجارى ( فارسى ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
اقامتشان و چه در حال عزيمتشان به كشورهاى خود ، در بين راه بر موجب شروط و عهود ، و در اماكن مخاطره‌دار با آقچه معلوم‌المقدار و به همراه ترفيق نفرات جبل‌لو حمايت و صيانت شوند و در خصوص امرار آنها اهتمام و مبادرت كردن از فرامين همايونى است . رفتارى مغاير با اين عهود صورت نگيرد . همت شود در اين باب . فى اوايل . رجب . 1257 . جودت داخليه : 14304 [ سند دوم ] يك قطعه نشان از رتبه‌سوم به ميرزاحسن‌خان ، ژنرال كونسول دولت عليّه ايران مقيم تفليس و يك قطعه نشان ديگر والاشأن از رتبه 4 نشان همايون به حاجى ميربهاءالدين ، چاوش‌باشى حجاج ايران اعطا شد . . .
A . DVN : 71 / 135 .
تاريخ : 18 / ربيع‌الآخر / 1275

75 . غارت حجاج ايرانى از سوى اكراد

بسمه تعالى تعداد زيادى حجاج ايرانى كه با همراهى شه‌سوارخان به مالاتيا آمده بودند ، بدون همراهى تعداد كافى نيروهاى ضبطيه ، به راه افتادند . با رسيدن به محلى واقع در 4 ساعت نرسيده به مالاتيا به نام مورى گديكى ، « 1 » اشقياى ناحيه كورنه و ساير رؤسا همچون بكير برادر عمرآقا و محمد پسر آنجارلى [ آغبارلى ] حسّون خان و برادر ايبيش ، پسر توپال و چون بيگ و بنده‌هايش به رهبرى و رياست عمر پسر حاجى ، همچون حشرات سواره و پياده ، راهشان را سد كردند . محاربه‌اى بين آنها واقع شد و فتح‌الله‌خان از خويشاوندان مؤمىاليه اعدام و به قتل رسيد و دو نفر ديگر نيز مجروح شدند . در دفترى كه در اين باره به طرف ما ارسال شد ، اعلام شده كه پول و اشياء زيادى غصب كردند . در اين باب از
هامش
( 1 ) . گردنه مورى .