پروردگارا ! من به زيارت دوستان تو آمدهام به دليل اينكه به پاداشت و به آمرزش و لطف بىپايانت اميدوارم . از تو مىخواهم كه بر محمد و خاندان پاكش درود فرستى و روزىام را به حق آنان ريزان ، خوشبختىام را پايدار ، زيارتم را - به حق آنان - پذيرفته و زندگانىام را پاك گردانى و مرتبهام را چون مرتبه بزرگان بلند دارى و مرا از جمله كسانى قرار دهى كه به خاطر زيارت بارگاههاى دوستانت به سوى نجات و رستگارى راه مىيابند و برازندهء آمرزش گناهان ، پوشش عيبها و بر طرف شدن اندوهها قرار مىگيرند كه همانا تو اهليت پارسايى و بخشايش بندگان را دارى .
هنگام خداحافظى با مرقد حضرت عباس عليه السلام بالاى سر حضرت ايستاده و خوانده مىشود :
أسْتَوْدِعُكَ اللَّه وَ أَسْتَرْعِيكَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلام آمِناً بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ بِكِتابِهِ وَ بِما جاءَ بِهِ مِن عِنْدِ اللَّهِ اللّهُمَّ اكْتُبنا مَعَ الشّاهِدِينَ اللّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِن زِيارَةِ قَبْرِ وَلِيِّكَ وَ ابْنِ أَخِى رَسُولِكَ وَ ارْزُقْنِى زِيارَتَهُ ابَداً ما أَبْقَيْتَنِى وَ احْشُرْنِى مَعَهُ وَ مَعَ آبائِهِ فِى الْجِنانِ وَ عَرِّفْ بَيْنِى وَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ رَسُولِكَ وَ اولِيائِكَ . اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَوَّفَنِى عَلَى الْإِيمانِ بِكَ وَ التَّصْدِيقِ بِرَسُولِكَ وَ الْوِلايَةِ لِعَلِىِّ بْنِ ابِى طالِبٍ وَ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ الْبَرائَةِ مِن عَدُوِّهِم فَإِنِّى رَضِيتُ بِذلِكَ وَ
ساقى تشنه ( نگاهى به زندگى حضرت ابوالفضل ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 121
مساهمون: ابو الفضل هادى منش
ص١٢١