درخواست برآورده شدن حاجتها خوانده مىشود :
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لا تَدَعْ لِى فِى هذَا الْمَكانِ الْمُكَرَّمِ وَ الْمَشْهَدِ الْمُعَظَّمِ ذَنْباً الّا غَفَرْتَهُ وَ لا هَمّاً إِلّا فَرَّجْتَهُ وَلا كَرْباً إِلّا كَشَفْتَهُ وَلا مَرَضاً إِلّا شَفَيْتَهُ وَلا عَيْباً إِلّا سَتَرْتَهُ وَلا رِزْقاً إِلّا بَسَطْتَهُ وَلا خَوْفاً إِلّا آمَنْتَهُ وَلا شَمْلًا إِلّا جَمَعْتَهُ وَلا غَائِباً إِلّا حَفِظْتَهُ وَ ادْنَيْتَهُ وَلا حَاجَةً مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ لَكَ فِيها رِضىً وَ لِىَ فِيها صَلاحٌ إِلّا قَضَيْتَها يا ارْحَمَ الرّاحِمِينَ .
پروردگارا ! بر محمد و خاندان او درود فرست و مرا در اين مكان بلند مرتبه و شهادتگاه سِتُرگ به خودم وا مگذار مگر اينكه همه گناهانم را بخشيده باشى ، گرفتارىهايم را بر طرف كرده باشى ، اندوهم را زدوده باشى ، بيمارىام را سلامتى داده باشى ، عيبم را پوشانيده باشى ، روزىام را گسترش داده باشى ، هراسم را ايمنى بخشيده باشى ، پراكندگىام را گردآورى و شخص غائب را نگاهدار باشى و ديدارش را نزديك گردانى و نيازهاى دنيا و آخرتم را كه خشنودى تو و صلاح من در آن است مرتفع ساخته باشى ، اى بخشندهترين مهرورزان !
سپس پايين پاى حضرت آمده و خوانده مىشود :
السَّلامُ عَلَيْكَ يا ابَالفَضْلِ العَبّاسِ بْنِ امِيرِالْمُؤْمِنِينَ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ اوَّلِ الْقَوْمِ اسْلاماً وَ اقْدَمِهِم ايماناً وَ اقْوَمِهِم بِدِينِ اللَّهِ وَ احْوَطِهِم عَلَى الْإِسْلامِ اشْهَدُ لَقَدْ نَصَحْتَ لِلّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَخِيكَ ، فَنِعْمَ
ساقى تشنه ( نگاهى به زندگى حضرت ابوالفضل ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحه 119
پدیدآورندگان: ابو الفضل هادى منش
ص۱۱۹