الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ
« 1 »
.
[ آنان كه ايمانآوردند و مهاجرت كردند و در راه خدا با مال و جان خويش جهاد كردند ، درجهء آنان در پيشگاه خدا برتر و بزرگتر از ديگران است . . . ]
و در آيهء ديگر فرموده است :
فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً
« 2 »
.
[ خداوند مجاهدان را برخانه نشينان به پاداشى بزرگ فزونى بخشيده است . ]
و منظور از جهاد همان جهد و كوشش و پيكار در راه خدا و فداكارى و گذشت در اينراه است ، و اينكار از هركسى بهنحوى ساخته است و تحت شرايط خاصى شايسته است ، و به همين جهت است كه جهاد با شمشير در ميدان جنگ از زنها برداشته شده و بر آنها واجب نيست ، اما اگر از راههاى ديگرى كه با ساختمان وجودى و عفت و شخصّيت آنان سازگار باشد بتوانند خدمتى در اينراه انجام دهند يكى از نشانههاى ايمان و كمال آنهاست و از اينرو در شرح زندگانى سيدهء زنان جهانيان حضرت صديقهء كبرى خوانديم كه آن بانوى بزرگوار در راه مبازره با بىدينان و بدعتگذاران از تمام فرصتهايى كه پيش مىآمد استفاده مىكرد و تاجايى كه مقدور بود از طريق سخنرانى و تذكر و گفتگوى با صحابه ، خطرهايى را كه بهدنبال انحراف
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 20
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 95