نمىرسد و تمامى اينها لغو و زيادى بود و از معصوم صادر نمىشد چون لغو حرام است .
ج : حديث حارث بن مغيره از امام جعفر صادق ( ع ) :
حضرت فرمود : هرگاه از اصحاب خودت يعنى راويان شيعه حديثى را شنيدى و همهء روات مورد وثوق و اطمينان بودند تو در وسعتى و مىتوانى بدان اخذ كنى تا زمانيكه امام عصر و زمان خودت را دريافته و از محضرش بپرسى . اين حديث هم دليل بر حجيت خبر واحد است ( منتها نكاتى در رابطه با هريك از اين احاديث قابل طرح است كه در باب تعادل و تراجيح خواهد آمد ) .
كيفيت استدلال به هر سه حديث اجمالا بيان شد ( و مقدار دلالت آنها هم عند المصنف در خصوص خبر ثقهاى است كه عادل باشد و اصولا در لسان ائمه ( ع ) مراد از ثقه همان عدل بوده كما سيأتى توضيحه عنقريب ) .
در اينجا اشكالى مطرح شده بنام اشكال دور كه ما آن را به صورت برهان سبر و تقسيم درآورده و جميع وجوه و احتمالات را عرضه مىكنيم و آن اينكه :
الف : خود اين اخبار متواتر و قطعى الصدور باشند تا دليل بر حجيت خبر واحد باشند .
ب : اين اخبار خبر واحد مع القرينة القطعيه هستند و باز هم دليل بر حجيت مىشوند .
ج : اين اخبار خبر واحد مجرّد هستند و معذلك دليل بر حجيت ساير اخبار هستند چه اينكه ساير اخبار هم مثلا دليل حجيت اينها باشند تا دور مصطلح لازم آيد .
د : اين اخبار دليل حجيت خبرهاى واحد ديگر و باز يك خبر واحدى دليل
شرح اصول استنباط ( فارسى ) — صفحة 412
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٤١٢