است ، مراد شارع مقدس معلوم است . مثلا ، در « لا صلاة الا بفاتحة - الكتاب » ، شارع ماهيت صلات را با نبود فاتحة الكتاب نفى مىكند .
لسان روايت در اين موارد ارشاد به جزئيت و شرطيت دارد . بنابراين ، شارع مقدس در مقام بيان جزئيت و شرطيت است ، و در اين نفى كه در روايات مذكور وارد شده است ارادهء معصوم عليه السلام معلوم است و هيچگونه اجمالى در كار نيست تا اينكه مردد بين نفى كمال و نفى صحت و . . . باشد .
و الحمد لله رب العالمين
مقالات اصولى ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: محمد موسوى بجنوردى
ص١٣٣