كشف الابيات اشعار متن و حواشى ديوان حافظ به تصحيح علّامه ، محمّد قزوينى
توضيح
1 . ترتيب انواع شعر در اين ديوان ازين قرار است : الف : قصايد . ب : غزليّات . ج : مثنويات .
د : قطعات ه : رباعيّات .
2 . عدد سمت راست مميز ، شمارهء بيت و عدد سمت چپ ، شمارهء غزل است . مثلا « 10 / 73 » يعنى : بيت دهم از غزل شمارهء 73 ( در اين ديوان جمعا 500 غزل وجود دارد ؛ 495 غزل اصلى و 5 غزل دخيل ) .
3 . « ح » در سمت راست شمارهء بيت ، حرف اوّل كلمهء « حاشيه » است . فىالمثل :
« ح 6 / 124 » يعنى بيت شمارهء 6 ، يا ناهمسانى بيت شمارهء 6 ، از غزل 124 ، كه در پانوشت آمده است .
4 . 31 / قصيدهء 1 ؛ يعنى بيت سى و يكم از قصيدهء 1 ( سه قصيده با شمارههاى 1 ، 2 ، 3 در ديوان هست ) .
5 . 4 / مثنوى 2 ، يعنى بيت چهارم از مثنوى شمارهء 2 ( دو مثنوى با شمارههاى 1 و 2 در ديوان هست ) .
6 . 1 / قطعهء 3 ، يعنى بيت اوّل از قطعهء سوم ( 34 قطعه با شمارههاى متوالى در متن و يك قطعه در حاشيه آمده است ) .
7 . 1 / رباعى 38 ، يعنى بيت اوّل از رباعى 38 ( جمعا 42 رباعى در متن و يك رباعى در حاشيه آمده است ) .
8 . « ال » در آغاز بعضى از كلمات اين كشف الابيات به حساب نيامده است . مثلا « الملك قد تباهى » را بايد در رديف حرف « م » جستجو كرد ، نه در رديف « ال » .
9 . كسرهء اضافه كه معمولا به شكل « ء » نوشته مىشود ، در ترتيب الفبايى ، حرف « ى » به حساب آمده است .
10 . 6 / 500 ( 357 خ ) يعنى بيت ششم از غزل 500 كه در حافظ خانلرى / چ 2 / داراى شماره 357 است .