تا چه رسد به بزرگترين شاعر غزل سراى ايران ، پس خواننده بايد از اين نكته مستحضر باشد كه اگر بعضى قصايدى بنام خواجه در بعضى نسخ ديگر خطّى يا چاپى ملاحظه نمود كه در اين چاپ حاضر موجود نيست فورى ما را بسهو و نسيان يا مسامحه و غفلت نسبت ندهد و بداند كه اين عدم تعرّض بذكر آن قصايد به همان تقريبات مذكور در فوق بكلّى تعمّدى و از روى قصد بوده است نه از روى سهو و خطا ،
پس از تمهيد اين مقدّمه گوئيم كه در اين نسخهء خطّ منعم الدّين از همه جهت فقط پنج قصيده مندرج است به ترتيب ذيل : اوّل :
شد عرصهء زمين چو بساط ارم جوان
، دوّم :
ز دلبرى نتوان لاف زد به آسانى
، سوّم :
جوزا سحر نهاد حمايل برابرم
، چهارم :
سپيدهدم كه صبا بوى لطف جان گيرد
، پنجم :
اى در رخ تو پيدا انوار پادشاهى
، از اين پنج قصيده دو عدد از آنها را كه عبارت باشد از قصيدهء سوّم و پنجم ما بتبع نسخهء خ در باب غزليّات چاپ كردهايم ، باقى مىماند سه قصيدهء ديگر « ( 1 ) » كه ذيلا به همان
پاورقی
( 1 ) خواجه گويا در قصايد خود غالبا شيوهء ظهير فاريابى را پيروى مىكرده و معتقد سبك و اسلوب