( 749 . )
اين سخن را مرحوم رضى از وصيتى كه امام ( ع ) به فرزندش حسين ( ع ) نموده انتخاب كرده است و « تحف العقول - تحف العقول - ص 64 » در ص 64 و « نويرى » در كتاب نهاية الارب نويرى - نهاية الارب - ج 8 ص 186 ج 8 ص 186 - با كمى تفاوت - آوردهاند .
( 750 . )
اين كلام را مرحوم سيد رضى ره از يكى از سخنان مفصل امام انتخاب كرده است .
ابو الفتح كراجكى در كتاب « معدن الجواهر و الرياضة الخواطر ابو الفتح كراجكى - معدن الجواهر و الرياضة الخواطر - ص 233 » ص 233 آن نقل كرده است .
( 751 . )
اين سخن را « قاضى تنوخى » در كتاب « الفرج بعد الشدة قاضى تنوخى - الفرج بعد الشدة - ج 1 ص 43 » ج 1 ص 43 زيادتر از آنچه در اينجاست نقل كرده .
اين سخن اشاره به يك سنت و قانون كلى مىنمايد كه هميشه براى رسيدن به هدف ، بايد مشكلات را تحمل كرد و از آن نهراسيد ، زيرا بعد از تحمل مشكلات و به انتهاء رسيدن آن وقت فرج نزديك مىگردد .
و گشايش به انسان روى خواهد آورد ، لذا قرآن مجيد هم تصريح مىكند «
« إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً »
» : « با هر سختى رفاه و آسايش و آسانى خواهد بود » . « 1 »
و تا كسى تحمل مشكلات نكند ، به زندگى مستقل و پيروزى چشم گير نخواهد رسيد ، زندگى پر فراز و نشيب و لحظات سخت و نوميد كننده انبياء گواه اين مطلب است .
هامش
1 - سورهء انشراح ( 94 ) ، آيهء 7 .