« فقل لقريش نحن اصحاب مكة * و يوم حنين و الفوارس فى بدر »
به قريش بگو ما همان مردمى هستيم كه در مكه با پيامبر بيعت كرديم و همان كسانى هستيم كه در جنك حنين نبرد كرديم و همان پهلوانان بدريم .
نصرنا و آوينا النبي و لم نخف * صروف الليالى و العظيم من الامرى
ما به يارى پيامبر برخاستيم ، او را پناه داديم و از هيچ نقشه و مبارزهاى وحشت به خود راه نداديم .
و قلنا لقوم هاجروا قبل مرحبا * و اهلا و سهلا قد امنتم من الفقر
به آنها كه در آغاز مهاجرت نمودند و بمدينه آمدند ، مرحبا و آفرين گفتيم و يادآور شديم كه از فقر و تنگدستى در امان خواهيد بود .
نقاسمكم اموالنا و بيوتنا * كقسمة ايسار الجزور على الشطر
ما اموال و خانههاى خود را با شما تقسيم مىكنيم و در اين راه از هيچ چيز دريغ نداريم .
و قلتم حرام نصب سعد و نصبكم * عتيق ابن عثمان حلال ابا بكر
( اما پس از رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه عده از اهل مدينه خواستند سعد ابن عباده را امير قرار دهند ) گفتيد نصب سعد بر امارت حرام است ولى ابو بكر را خود خليفه ساختيد و آن را حلال شمرديد !
و كان هوانا فى على و انه * لاهل لها يا عمر من حيث لا تدرى
اما خواسته ما على ( ع ) بود و او اهليت خلافت را داشت بدون اين كه شما اين مطلب را دريابيد .
وصى النبي المصطفى و ابن عمه * و قاتل فرسان الضلالة و الكفر
على وصى پيامبر است و پسر عموى او و قاتل پهلوانان كفر و ضلالت است .
( مصادر نهج البلاغه ج 3 ص 345 و اسد الغابه جزء پنجم ص 26 )