اما هرگز به زيان خود به نفع ديگران حكم نمىكند ، ديگران را هدايت مىكند و خود را گمراه مىسازد . مردم از او اطاعت ميكنند و او مخالفت مىورزد حق خود را مىگيرد ولى حق ديگران را نمىپردازد از مردم در آنچه معصيت خدا نيست مىترسد ولى از خدا در ستم كردن بر مردم نمىترسد .
سيد رضى مىگويد : اگر در اين كتاب جز اين كلام نبود براى اندرز و موعظه و بينائى بينندگان و عبرت ناظران كافى بود .
151 - براى هر كس سرانجامى است شيرين يا تلخ .
152 - هر چيزى كه روى مىآورد روزى پشت مىكند ، و چيزى كه پشت مىكند گوئى هرگز نبوده است ! .
153 - شخص صبور پيروزى را از دست نخواهد داد هر چند طول بكشد .
154 - آن كس كه به كار جمعيتى راضى باشد همچون كسى است كه در آن كار دخالت دارد ، منتها آن كس كه در كار باطل دخالت دارد دو گناه مىكند :
گناه عمل ، و گناه رضايت .
155 - به عهد و پيمانها وفادار باشيد ، مخصوصا هنگامى كه طرف شما افراد با شخصيت و وفادار به عهد باشند ( 618 . ) .
156 - لازم است از كسى اطاعت كنيد كه از شناختن او معذور نيستيد .
( يعنى از خداوند قادر متعال كه شناختش بر همه فرض است ) .
157 - چهرهء حقيقت به شما نشان داده شده است اگر چشم بينا داشته باشيد ، وسائل هدايت در اختيار شما است اگر اهل هدايت باشيد ، و صداى حق در گوش شما است اگر گوش شنوا داشته باشيد . ( 619 . )
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 285
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٨٥