85 - شيخ بهاء الدين محمد بن تاج الدين حسن بن محمد فلاورجانى ( پل وركانى ) رويدشتى اصفهانى ، معروف به فاضل هندى ، مجاز . « 1 »
86 - علاء الدين محمد بن سليمان بسطامى ، از شاگردان . « 2 »
87 - مولى محمد بن عبد الفتاح تنكابنى اصفهانى ، معروف به سراب ، صاحب تأليفات متعدد ، شاگرد و مجاز . « 3 »
88 - مولى بهاء الدين محمد بن حسن على بن مولى عبداللَّه بن حسين شوشترى اصفهانى ، شاگرد و مجاز . « 4 »
89 - شيخ محمد بن على بن محمود بن ابراهيم جزائرى شوشترى . « 5 »
هامش
( 1 ) . زندگى نامه علامهء مجلسى ج 2 ص 82 - 83 ش 139 . در كتاب مذكور آمده است : فاضل هندى ، عالم عامل و فقيه مجتهد اصولى حكيم متكلم از بزرگان علماء و فقهاى اواخر عهد صفويه در اصفهان است . . . خود در اول كشف اللثام مىفرمايد : در سن 8 سالگى شرح تلخيص تفتازانى را درس مىگفته . و سال يازدهم عمر را تمام نكرده بوده كه شروع به تأليف نموده و سال سيزدهم را به پايان نرسانيده كه از علوم عقلى و نقلى فارغ شده است . وى از كسانى است كه على المشهور قبل از سن بلوغ به مرتبه اجتهاد رسيده است . و چون مدتى از اوايل عمر در هندوستان سكونت داشت به فاضل هندى شهرت يافت . از علامه مجلسى و پدر خود روايت مىكند و متجاوز از 26 كتاب و رساله در علوم مختلفه تأليف نموده كه معروفترين آنها كتاب كشف اللثام است .
و در ريحانة الادب ج 4 ص 284 نام شانزده كتاب از تأليفات او را ذكر نموده و گفته است : تا 80 كتاب در فنون متنوعه به دو منسوب است ، و اشهر تأليفاتش كشف اللثام است كه از مهمترين مدارك صاحب رياض در تأليف رياض بوده ، و صاحب جواهر اعتقادى عظيم به آن كتاب داشته و هرگاه نزدش نبود چيزى از جواهر را نمىنوشت . .
( 2 ) . الذريعه ج 19 ص 56 ش 291 . .
( 3 ) . الفيض القدسى ضمن بحارالانوار ج 105 ص 96 ش 26 ، روضات الجنات ج 7 ص 101 ش 606 ، فوائد رضويه ص 550 . .
( 4 ) . اجازات الحديث ص 119 - 120 ش 34 و 51 ، زندگى نامه علامهء مجلسى ج 2 ص 89 ش 143 ، فهرست نسخههاى خطى كتابخانه مرعشى ج 1 ص 146 ش 122 ، تاريخ اجازه سال 1075 . .
( 5 ) . تلامذة العلامة المجلسى ( اضافات ) ص 74 ش 109 . .