فصل سوم : در بيان زيارت ساير اولاد ائمة عليهم السلام و انبيا - صلوات اللَّه عليهم - و اصحاب مرضيّهء نبىّ و ائمه عليهم السلام است
بدان كه از مزارات مشهوره معلومه ، مرقد منوّر امام زاده واجب التعظيم ، عبدالعظيم بن عبداللَّه بن علىّ بن الحسن بن زيد بن الحسن بن على بن ابى طالب عليهم السلام است .
و نسب آن حضرت بهچهار پشت بهحضرت امام حسن مجتبى عليه السلام منتهى مىشود ، و از اكابر محدّثين واعاظم علما و عُبّاد و زُهّاد بوده است ، و از اصحاب امام محمد تقى و امام على نقى عليهما السلام بوده است ، و نهايت توسّل و انقطاع به خدمت ايشان داشته است ، و احاديث بسيار از ايشان روايت كرده است .
و قبر شريف او در رى معلوم و مشهور است .
و شيخ نجاشى به سند معتبر از احمد بن محمّد بن خالد برقى روايت كرده است كه : حضرت عبد العظيم از خليفه گريخت ، و به رى آمد و مخفى شد در سردابى در خانهء مردى از شيعيان در سكّة الموالى ، و درآنجا عبادت خدا مىكرد ، و روزها روزه مىداشت و شبها به نماز مىايستاد ، و پنهان بيرون مىآمد و زيارت مىكرد قبرى را كه در مقابل قبر او است و راه در ميان است ، و مىگفت اين قبر مردى از فرزندان حضرت امام موسى عليه السلام است .
و پيوسته در آنجا مىبود ، و يك و دو از شيعه خبردار مىشدند از احوال او تا آنكه اكثر مردم رى او را شناختند ؛ پس شخصى از شيعه حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله را در