و در حديث معتبر ديگر فرمود كه : هركه در روز عاشورا نزد قبر حضرت امام حسين - صلوات اللَّه عليه - مردم را آب بدهد ، مثل كسى باشد كه لشكر آن حضرت را آب داده باشد ، و با آن حضرت در صحراى كربلا حاضر شده باشد « 1 » .
و به سند مُوثّق از حضرت امام رضا عليه السلام منقول است كه : هركه ترك كند سعى كردن در حاجتهاى خود را در روز عاشورا ، حق تعالى حاجتهاى دنيا و آخرت او را برآورد .
وهركه روز عاشورا روز مصيبت و حزن و گريه او باشد ، حق تعالى روز قيامت را روز فرح و خوشحالى او گرداند ، و ديدهاش در بهشت به ما روشن گردد .
و هركه روز عاشورا را روز بركت نام كند ، و در خانه خود چيزى ذخيره كند ، بركت نيابد درآنچه ذخيره كرده است ؛ و محشور شود در روز قيامت با يزيد و عبيد اللَّه بن زياد و عمر بن سعد - عليهم اللعنة - « 2 » .
و در حديث حسن ديگر فرمود به ريّان بن شبيب كه : اى پسر شبيب اگر از براى چيزى گريه كنى ، از براى حسين بن على عليهما السلام گريه كن ، كه او را مانند گوسفند سر بريدند ، و كشته شد با آن حضرت از اهل بيت او هيجده مرد كه در زمين شبيه خود نداشتند .
و به تحقيق كه آسمانهاى هفتگانه و زمينها براى شهادت آن حضرت گريستند .
و به درستى كه چهار هزار ملك به سوى زمين آمدند براى يارى او ، وقتى رسيدند كه او شهيد شده بود ؛ پس ايشان نزد قبر آن حضرت اند ژوليده و گردآلوده تا آنكه قائم آل محمّد عليهم السلام ظاهر شود ، پس از ياوران آن حضرت خواهند بود ، و شعار ايشان در جنگ اين خواهد بود : « يا لَثاراتِ الْحُسَينِ » - يعنى اى گروهى كه طلب خون حسين مىكنيد - .
اى پسر شبيب ، مرا خبر داد پدرم ، از پدرش ، از جدّش كه : چون شهيد شد جدّم حسين - صلوات اللَّه عليه - آسمان خون و خاك سرخ باريد .
هامش
( 1 ) - كامل الزيارات : 174 ب 71 ح 5 ، بحارالانوار : 101 / 105 ح 14 . .
( 2 ) - علل الشرائع : 1 / 227 ب 162 ح 2 ، عيون أخبار الرضا عليه السلام : 1 / 232 ح 57 ، امالى صدوق : 112 م 27 ح 4 ، بحارالانوار : 101 / 102 ح 1 و 2 . .