در روز قيامت ، بايد كه از زائران آن حضرت باشد « 1 » .
و به سند معتبر از عبداللَّه بن حمّاد منقول است كه گفت : روزى حضرت صادق عليه السلام به من گفت كه : نزد شما فضيلتى هست كه به احدى مثل آن داده نشده است ، و گمان ندارم كه چنانچه بايد آنرا بشناسيد و محافظت بر آن بنماييد و قيام به حق آن بكنيد ؛ و از براى آن فضيلت اهلى چند هستند كه ايشان را براى آن كار نام بردهاند ، و به ايشان آن توفيق را عطا كردهاند ؛ و اين سعادت و رحمتى است كه حق تعالى به ايشان بخشيده است .
پرسيدم كه : كدام است آن فضيلت كه وصف كردى و نام نبردى ؟
فرمود كه : زيارت جدّم حسين عليه السلام است ، زيرا كه او غريب است و در زمين غربت مدفون شده است ؛ هركه به زيارت او مىرود بر او مىگريد ، و هركه به زيارت او نمىرود بر مصيبت او اندوهناك مىباشد ، و دلش مىسوزد هركه او را به ياد مىآورد ، و ترحّم مىكند هركه نظر مىكند به سوى قبر پسرش در پايين پاى او ، در بيابانى كه خويشى و دوستى نزد او نيست ، و حقّ او را غصب كردند ، و جمع شدند جمعى از كافران و مرتدّان از دين و ياورى يكديگر كردند تا او را كشتند ، و در بيابان دفن نكرده انداختند ، و منع كردند از او آب فراتى را كه سگان مىخورند ، و ضايع كردند حق رسول خدا صلى الله عليه و آله را ، و وصيتى را كه در حق او و اهل بيتش كرده بود .
پس او مدفون گرديد جفا يافته در ميان قبرهاى خويشان و شيعيان خود ؛ هركه به نزديك او مىرود وحشت مىيابد از تنهائى او ، و دورى او از جدّ بزرگوارش .
و در منزلى افتاده است كه نمىرود نزد او مگر كسى كه خدا دلش را به ايمان امتحان كرده باشد ، و حق ما را به او شناسانده باشد .
پس گفتم : فداى تو شوم من مىرفتم به زيارت آن حضرت ، تا آنكه مبتلا شدم به خدمت خليفه و حفظ اموال او ؛ و من نزد ايشان مشهور شدهام ، لهذا در اين ولا از براى تقيّه ترك كردهام ، و من مىدانم كه زيارت آن حضرت ثواب بسيار دارد .
هامش
( 1 ) - كامل الزيارات : 135 ب 50 ح 2 ، بحارالانوار : 101 / 72 ح 19 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 3 / 129 ش 915 . .