به شما چيزى چند كه به احدى عطا نكرده است : پس فضيلت داده است مسجد و محل نماز شما را ؛ و آن خانه حضرت آدم ، و خانه حضرت نوح ، و خانه حضرت ادريس ، و محلّ نماز حضرت ابراهيم ، و محل نماز برادرم خضر - عليهم السلام - است ، و محل نماز من است .
و اين مسجدِ شما يكى از چهار مسجد است كه حق تعالى برگزيده است آنها را براى اهلشان .
و گويا مىبينم كه در روز قيامت بياورند اين مسجد را با دو جامهء سفيد مانند مُحرمان ، و شفاعت كند براى اهلش و براى هركه در آن نماز كرده است ؛ و شفاعتش ردّ نخواهد شد .
و نمىگذرد روزها تا آنكه حجر الاسود را در آن نصب خواهند كرد .
و زمانى خواهد آمد كه محل نماز مهدى از فرزندان من باشد ، و محل نماز هر مؤمنى باشد ؛ و نماند بر روى زمين مؤمنى مگر آنكه در آن مسجد باشد ، يا دلش به سوى آن مايل باشد .
پس دورى مكنيد از اين مسجد ، و تقرّب جوييد به خدا به نماز كردن در آن ، و رغبت نماييد به سوى خدا در برآمدن حاجتهاى شما ؛ اگر مردم بدانند كه چه بركتها در آن هست ، هرآينه بيايند به سوى آن مسجد از اطراف زمين ، اگرچه بايد كه به روش كودكان به دست و پا راه روند بر روى برف « 1 » .
مؤلّف گويد كه : گويا ذكر نصب حجر الاسود از براى اظهار اعجاز باشد ، چنانچه قرامطه بعد از غيبت كُبرى حضرت قائم عليه السلام كعبه را خراب كردند ، و حجر الاسود را به كوفه آوردند و مدتى در مسجد كوفه بود ، و باز برگردانيدند به محلّ خود .
و به سند معتبر از هارون بن خارجه منقول است كه حضرت صادق عليه السلام به او گفت كه : چه مقدار مسافت هست ميان خانه تو و ميان مسجد كوفه ؟
من عرض كردم كه : يك ميل است .
فرمود كه : هيچ ملك مقرّب و پيغمبر مرسل و بندهء صالحى نيست كه داخل كوفه شده باشد ، و نماز در آن مسجد نكرده باشد .
هامش
( 1 ) - امالى صدوق : 189 م 40 ح 8 ، بحارالانوار : 100 / 389 ح 14 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 2 / 11 ش 450 . .