پس برخاست حضرت امام حسين - صلوات اللَّه عليه - و در دامن آنحضرت نشست و گفت : اى پدر به خانه ما درآمدى و ما به هيچ چيز شاد نشديم مثل شادى ما به آمدن تو ، پس گريه كردى گريهاى كه ما را به اندوه آوردى ، سبب گريه چيست ؟
حضرت رسول صلى الله عليه و آله گفت كه : اى فرزند ، در اينوقت جبرئيل عليه السلام آمد و مرا خبر داد كه شماها كشته خواهيد شد ، و محلّ كشته شدن شما پراكنده خواهد بود .
پس حضرت امام حسين عليه السلام گفت كه : چه ثواب است كسى را كه زيارت كند قبرهاى ما را با اين پراكندگى ؟
فرمود كه : اى فرزند ، ايشان گروهى چند اند از امّت من كه زيارت مىكنند شما را ، و طلب مىكنند بسبب اين زيارت بركت را ، و لازم است بر من اينكه بيايم بهنزد ايشان در روز قيامت ، تا خلاصى دهم ايشان را از هولهاى قيامت ، و ساكن گرداند خدا ايشان را در بهشت « 1 » .
و به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر - صلوات اللَّه عليه - منقول است كه هرگاه حضرت امام حسين - صلوات اللَّه عليه - به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله مىآمد او را بهسوى خود مىكشيد ، پس به حضرت اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - مىگفت كه :
او را نگاهدار ، پس حضرت امام حسين را مىبوسيد و مىگريست و مىفرمود كه :
اى فرزند ، مىبوسم جاى ضربت شمشيرها را كه بر تو خواهند زد .
پس حضرت امام حسين عليه السلام مىفرمود كه : اى پدر ، من كشته خواهم شد ؟
حضرت رسول صلى الله عليه و آله مىفرمود كه : بلى ، واللَّه تو و پدرت و برادرت همه كشته خواهيد شد .
مىگفت كه : اى پدر ، محل كشته شدن ما دور از هم خواهد بود .
مىگفت : بلى اى فرزند .
مىگفت كه : پس كى زيارت ما خواهد كرد از امّت تو ؟
هامش
( 1 ) - كامل الزيارات : 57 - 58 ب 16 ح 6 و 7 ، أمالى شيخ طوسى : 2 / 281 ، بحارالانوار : 44 / 234 ح 20 و 21 ، وج 100 / 118 - 119 ح 11 - 13 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 5 / 10 ش 1608 . .