6 . مير فضل اللّه استرآبادى
مير فضل اللّه بن محمّد كيا استرآبادى يكى از بزرگان شاگردان محقق اردبيلى بوده است . مقام علمى وى نزد استادش بدان پايه بود كه محقق اردبيلى ديگران را به دو ارجاع مىداد . « 1 »
ميرزا محمّد اردبيلى صاحب منهج المقال به هنگام وفات محقق اردبيلى از او پرسيد :
« پس از شما در تعليم به چه كسى رجوع شود ؟ »
محقق اردبيلى پاسخ داد : در شرعيات به مير علّام حسينى و در عقليات به مير فضل اللّه رجوع نماييد .
ميرزا محمّد اردبيلى خشمگين شده و از اينكه او را در رديف آن دو تن قرار نداده بود ، ناراحت شد و به مكه كوچيد . « 2 »
7 . مير علّام حسينى
امير علّام بن ابى طالب حسينىكيا ، يكى از افاضل تلامذه محقق اردبيلى است .
هنگامى كه از مقدس اردبيلى - در مرض وفاتش - پرسيدند :
پس از شما به كسى رجوع كنيم ؟
فرمود : در علوم نقلى به مير علام و در امور عقلى به مير فضل اللّه استرآبادى رجوع نماييد . « 3 »
وى همان است كه داستان تشرّف محقق اردبيلى به محضر مبارك حضرت وليعصر امام زمان - عجل اللّه تعالى فرجه الشريف - را نقل نموده است .
هامش
( 1 ) . همان ، ( ق 10 ) ، ص 181 .
( 2 ) . همان ( ق 11 ) ، ص 497 .
( 3 ) . همان ( ق 10 ) ، ص 143 .