تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اختران فقاهت ( فارسى ) — صفحة 286

مساهمون:

ص٢٨٦

ولادت

آيت اللّه شهيد شمس‌آبادى به سال 1319 ه . ق / 1281 ه . ش « 1 » در بيت علم و تقوا و فضيلت در اصفهان ديده به جهان گشود . خاندان وى « 2 » تا چندين نسل همگى از علماى خدمتگزار دين و مروج آيين بوده‌اند ، كه اينك به ترجمهء كوتاه برخى از آنان اشاره مىكنيم .

پدر

والد بزرگوار ايشان مرحوم آيت اللّه آقا سيد محمّد ابراهيم ، فرزند آقا سيد عبد اللّه فرزند آقا ميرزا محمّد على فرزند آقا سيد محمّد ، در سال 1294 ه . ق به دنيا آمد ، و در اصفهان و نجف در محضر بزرگانى همچون آقا نجفى اصفهانى ، ملا محمّد باقر فشاركى ، ميرزا جهانگيرخان قشقايى ، آخوند كاشى و ميرزا محمّد هاشم چهارسوقى به تحصيل علوم اسلامى پرداخت . وى در نجف از درس آيت اللّه سيد محمّد كاظم يزدى بهره‌ها برد و در فقه ، اصول ، كلام ، فلسفه ، حديث و تفسير صاحب‌نظر گرديد و پس از اخذ اجازهء اجتهاد و روايت از مرحوم آيت اللّه يزدى به اصفهان بازگشت و به تدريس ، ارشاد ، هدايت ، امامت جماعت و خدمت به دين پرداخت . معظم له فقيهى غيرتمند و متصلب در اجراى دستورات دين و آمر به معروف و ناهى از منكر بود ، و در سال 1357 ه . ق بدرود حيات گفت و در 25 محرم الحرام 1363 ه . ق / 1323 ه . ش در وادى السلام نجف در جوار پدر و جد خويش مدفون شد . « 3 »
هامش
( 1 ) . مهدوى ، تحفة الابرار ، ج 2 ، ص 521 ( زندگينامهء شهيد اصفهانى ) . ( 2 ) . زندگى آنان در رساله‌اى كه مرحوم سيد مصلح الدين مهدوى نگاشته و در پايان جلد دوم تحفة الابرار به چاپ رسيده ، آمده است . ( 3 ) . مهدوى ، تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان در دو قرن اخير ، ج 3 ، صص 194 - 195 .