بازماندگان
از مرحوم آيت اللّه شيخ محمّد باقر بيرجندى ، بجز تأليفات پرثمر بسيار ، نسلى صالح و عالم و نامدار به جاى ماند كه تاكنون در شهر بيرجند منشأ خدمات بودهاند .
از آن جمله فرزند بزرگوار ايشان ، حضرت آيت اللّه حاج شيخ محمّد حسين آيتى بيرجندى ، جانشين پدر در تدريس و تأليف و خدمت به مسلمين بود . وى پس از خواندن ادبيات و سطوح در مشهد ( نزد ملا عبد الجواد اديب نيشابورى ) و اصفهان ( در محضر حاج سيد على نجف آبادى و حاج سيد محمّد نجف آبادى و مير محمّد صادق خاتون آبادى ) به نجف اشرف رفت و در درسهاى فقه و اصول آيات عظام :
سيد ابو الحسن اصفهانى ، آقا ضياء الدين عراقى ، شيخ محمّد كاظم شيرازى و ميرزاى اصطهباناتى شركت جست و به مقام اجتهاد نائل آمد و در 1343 ه . ق به زادگاهش بازگشت و به اقامهء جماعت ، تدريس ، تأليف ، پرورش شاگردان و دستگيرى درماندگان و نيازمندان پرداخت . وى در دوران اختناق رضا خانى ، چراغ فروزان علمودانش را روشن نگاه داشت و مجالس سوگوارى و شعائر حسينى را احيا كرد و كتابهاى بسيارى نگاشت ، كه عبارتند از :
1 . شرح كفاية الأصول
2 . ديوان شعر امام حسين عليه السّلام
3 . در الفريد فى ماروى عن السبط الشهيد
4 . بهارستان در تاريخ و تراجم رجال قائنات و قهستان ( چاپ تهران )
5 . تذكرهء شعراى قهستان
6 . ديوان درّ غلطان
7 . فوائد العقول : در مسائل فقه و اصول
8 . مقامات معنوى ( چاپ تهران )
9 . مقامات الأبرار : در پنج مجلد