آيت اللّه شيخ عبد النبى نورى « * »
مقدمه :
تهران در سدهء چهاردهم هجرى ، يكى از مراكز پرافتخار علمى شيعه به شمار مىرفت . وجود عالمان ، مدارس ، مساجا و حلقههاى درسى متعدد در آن ، نشانگر شكوفايى دانش و تقوا بود . ازاينرو ، دانشپژوهان از اطراف و اكناف كشور براى فراگيرى علوم اسلامى بدان سوره مىسپردند . يكى از مشاهيرى كه مجلس درسش در اوايل قرن چهاردهم هجرى در تهران كعبهء آمال و آرزوى طلاب و
هامش
( * ) . اين مقاله نخستينبار در مجلهء مسجد ، در سال 1378 ، شمارهء 46 ، صص 76 - 81 به چاپ رسيده است .