اعتقادى است راسخ . مجلس درس و افادات و افاضتش نيز امروز بسى عامر و به وجود كافهء مستعدين مدرس تهران داير مىباشد » . « 1 »
احتشام السلطنة نيز مىنويسد :
« شيخ فضل اللّه نورى مجتهد ، بعد از تكميل تحصيلات خود در نجف اشرف و نيل به مقام اجتهاد در سال 1288 ق « 2 » به تهران بازگشت . قريب چهل سال « 3 » در تهران رياست و مرجعيت داشت و ترافع دعاوى عموم به محضرش ارجاع مىشد و مجلس درسش ممتاز بود . قبل از نهضت مشروطه در برخوردهايى كه ميان مردم و دربار به وجود مىآمد ، همواره او رهبر و پيشواى خلق بود . از جمله در مسئلهء رژى و غائلهء تنباكو ، او به حمايت از مردم قيام كرد » . « 4 »
نيز عبد اللّه بهرامى مىگويد :
« آقا شيخ فضل اللّه قبل از مشروطه در تهران عنوانى داشت و از علماى بانفوذ آن دوره محسوب مىشود و به زهد و تقوى هم مشهور و اغلب مردم به او اعتقاد كامل داشتند » . « 5 »
مير محمّد مهدى لكهنوى كشميرى گويد :
« وى از مشاهير علماء كرام و مجتهدين عظام تهران مىباشد » . « 6 »
شيخ در تهران علاوه بر تدريس و تربيت طلاب ، عهدهدار قضاوت و حلوفصل
هامش
( 1 ) . اعتماد السطنة ، المآثر و الآثار ، بخش دهم ، ص 151 .
( 2 ) . اين تاريخ ظاهرا نادرست مىنمايد ، زيرا شيخ براى شركت در درس ميرزاى شيرازى در سال 1292 ق از نجف به سامراء مهاجرت نمود .
( 3 ) . ظاهرا 27 سال در تهران ساكن بودند .
( 4 ) . بهرامى ، خاطرات بهرامى ، ص 20 .
( 5 ) . همان ، ص 105 .
( 6 ) . لكهنوى ، تكملة نجوم السماء ، ج 2 ، ص 265 .